previous

Voor de onderzoeksafdeling Kinder- en Jeugdpsychiatrie in het Erasmus MC vervaardigde Manon Hertog speciaal voor de afdeling een aantal series. Haar foto’s dragen rust uit. En zij maken nieuwsgierig. Tijdens het kijken besef je als beschouwer dat er meer is. Iets dat je niet kunt vatten.Haar beelden gaan voorbij de herkenbare werkelijkheid. Zij zoekt naar het hart der dingen.

Die vastgelegde beelden zijn wel degelijk afkomstig uit de werkelijkheid om ons heen. Iets uit die werkelijkheid wekt Manons interesse. Daar zoomt zij in rust op in, met een groot observatievermogen. Binnen het ingezoomde beeld van de werkelijkheid dat intussen een voor het oog geabstraheerde vorm heeft aangenomen, graaft Manon verder naar beelden. Beelden die voor haar “kloppen”; dan heeft zij de juiste combinatie van vorm, licht, textuur, kleur en ruimte gevonden.

Voor de beschouwer geven deze beelden zich niet snel prijs. Op geen enkele, duidelijke manier verwijzen zij naar de door beschouwers – vaak snel en daardoor onvolledig – geobserveerde werkelijkheid. De beschouwer begint immers met kijken, waar Manon haar resultaat heeft gevonden. Haar beelden blijven voor de beschouwer raadselachtig. Zij staan schijnbaar ver van de werkelijkheid af.

Juist daardoor geven haar beelden enorm veel ruimte. Ruimte om zelf in te vullen. Niets wordt de beschouwer opgelegd. Alleen Manons keuzes leiden in het kijken en in mogelijke associaties. Hoe vrijer de geest van de beschouwer, hoe meer ruimte er ontstaat voor een wereldgevoel.

Lydia Bogtstra kunstzaken Erasmus MC.

 

“Falling asleep”

  

“Fall into”& Landscape:”point of view”, maken onderdeel uit van de serie in opdracht van Erasmus MC.